Als de tuin rust onder een dikke deken van sneeuw… is het tijd om mijn geslaagde waterstek van de ficus elastica (rubberplant) in een pot met potgrond te zetten. Deze kamerplant heb ik een paar weken geleden gekortwiekt, waarna ik spontaan besloot om te proberen de afgeknipte takken een doorstart te geven. Met één van de vier stekjes is dat alvast gelukt!
Van alle takken verwijderde ik eerst de meeste bladeren. Daarna knipte ik de stelen af onder de plek waar een blad had gezeten. De takken zette ik in transparante vaasjes, zodat ik de eventuele groei van wortels snel zou opmerken.
Naar de beste manier om een ficus elastica te stekken heb ik trouwens geen onderzoek gedaan. Eigenlijk wist ik niet eens zeker of deze kamerplant wel geschikt is om met behulp van waterstekken te vermeerderen. Met recht een experiment dus, losjes gebaseerd op wat ik eerder heb gezien en gelezen over stekken.
Het witte sap van de rubberplant maakte het water wat troebel, dus ik heb het water regelmatig ververst. De vaasjes plaatste ik op de vensterbank in de serre. Het raam is gericht op het zuiden, maar in deze tijd van het jaar wordt het er nooit bloedheet.
Al snel zag ik aan alle takken kleine uitlopertjes, maar één van de vier stekjes deed het veel beter dan de rest. Na een paar weken had hij een lange witte wortel en vandaag gaf ik het jonge plantje een schoon potje met potgrond. Ik heb er eentje aan mijn moeder beloofd als het experiment zou slagen en zij krijgt dit succesnummer. Zo kan ik blijven volgen of hij uitgroeit tot een volwassen plant en richt ik mijn aandacht nog even op de andere drie stekjes.
